No Name Zauja-e-'Amr bin Ka'ab at-Taymi b. изм 475 и 535 - Индекс потомака

Из пројекта Родовид

Особа:1377881
Generation of a large tree takes a lot of resources of our web server. Anonymous users can only see 7 generations of ancestors and 7 - of descendants on the full tree to decrease server loading by search engines. If you wish to see a full tree without registration, add text ?showfulltree=yes directly to the end of URL of this page. Please, don't use direct link to a full tree anywhere else.
11/1 No Name Zauja-e-'Amr bin Ka'ab at-Taymi [?]
Рођење: изм 475 и 535
Свадба: <1> 'Amr [Banu Makhzum]

2

31/2 <1+1> Sakhr bin 'Amr at-Taymi [?]
Рођење: изм 467 и 559
Свадба: <2> No Name Zauja-e-Sakhr at-Taymi [?] b. изм 467 и 559
42/2 <1+1> Jud'an bin 'Amr at-Taymi [?]
Рођење: изм 510 и 570
23/2 <1+1> 'Amir [Banu Makhzum]

3

71/3 <2+3> Ubaydullah bin 'Amir at-Taymi [?]
Рођење: изм 530 и 590
Свадба: <4> As-Sa'bah Binte Binte Abdullah bin Abbad bin Malik [?] b. изм 530 и 590
52/3 <2> Усман Абу Кухаф [?]
Abī Quḥāfah 'Uthman bin 'Amir at-Taymi - по https://www.geni.com/people/Ab%C4%AB-Qu%E1%B8%A5%C4%81fah-Uthman-Amir-at-Taymi/6000000006340623375

Усман ибн Амир Кааб ибн Саад ибн Мурра ат-Тайи.

по https://en.wikipedia.org/wiki/Uthman_Abu_Quhafa - сын Амира ибн Амра ибн Кааба ибн Саада ибн Тайма ибн Мурра ибн Кааба ибн Луайи ибн Галиба ибн Фихра - Person:354702

по https://www.geni.com/people/Ab%C4%AB-Qu%E1%B8%A5%C4%81fah-Uthman-Amir-at-Taymi/6000000006340623375 - сын Person:354703 и брат Person:354702 (эта версия отвергнута как выглядящая менее достоверной)
63/3 <3+2> Сальма Умм аль-Хайр [?] 84/3 <4> Abdullah bin Jud'an at-Taymi [?]
95/3 <4> Umayr bin Jud'an at-Taymi [?]

4

141/4 <5+6!> Ubaidullah At Taym [?]
Рођење: изм 543 и 603
122/4 <5+5> Umm Farwa Bint Uthman [?]
Рођење: изм 545 и 605
163/4 <5+6!> Fadra Bint Uthman [?]
Рођење: изм 545 и 603
174/4 <5+6!> Qurayba Bint Uthman [?]
Рођење: изм 545 и 603
185/4 <5+6!> Umm Amir Bint Uthman [?]
Рођење: изм 545 и 603
196/4 <6+5!> Mu'aytaq bin Uthman [?]
Рођење: изм 545 и 603
137/4 <5+6!> Quḥāfah bin 'Uthman at-Taymi [?]
Рођење: ~ 571
108/4 <5+6!> Абу Бакр ас-Садик ? (Aal Abu Bakar) [As-Siddiq]
Рођење: 572
Свадба: <6> Ψ ещё Несколько жён [?]
Свадба: <7> Асма [?]
Смрт: 22 август 634
Caliph Syedina AbuBakr As- Siddiq RA bin 'Uthman at-Taymi - по https://www.geni.com/people/Caliph-Abu-Bakr/6000000006277477666

Абу Бакр Абдаллах ибн Усман ибн Амир Кааб ибн Саад ибн Мурра ат-Тайи (572 — 22 августа 634) — первый халиф, сподвижник и один из тестей Мухаммада.

Родился в семье Усмана (более известен как Абу Кухафа) и Сальмы (более известна как Умм аль-Хайр)[1]. До принятия ислама был одним из богатейших купцов Мекки. Составил себе значительное состояние торговыми предприятиями; занимал место судьи, пользовался в Мекке большим уважением, благодаря основательному знакомству с историей своего племени и искусному толкованию снов. Отличался непоколебимой верой в миссию Мухаммада, за что пророк обещал ему рай ещё при жизни. В 623 году выдал свою дочь Аишу замуж за Мухаммада. После смерти пророка в 632 году, успокоил мусульман и был выбран халифом (наместником), поскольку ещё при жизни пророка по его поручению не раз был имамом. Умирая, указал на своего друга Умара, как на своего преемника. Абу Бакра описывают человеком мягкого нрава, но с твёрдыми нравственными правилами. Он собрал рассеянные места Корана; начал покорение Сирии. Похоронен рядом с пророком

Хан был настолько увлечен новой религией, что он затем стал «суфи» и присоединился мусульманскому религиозному ордену Мевлеви, основанному дервишем и поэтом Жалалетдином Руми. Этот персидский мистик был потомком халифа Абу-Бекра через его сына Адурахмана. Члены ордена давали обет нищеты и благотворения.

...

Абу Бакр Абдаллах ибн Усман ибн Амир Кааб ибн Саад ибн Мурра ат-Тайи (572 — 22 августа 634) — первый халиф, сподвижник и один из тестей Мухаммада.

Родился в семье Усмана (более известен как Абу Кухафа) и Сальмы (более известна как Умм аль-Хайр)[1]. До принятия ислама был одним из богатейших купцов Мекки. Составил себе значительное состояние торговыми предприятиями; занимал место судьи, пользовался в Мекке большим уважением, благодаря основательному знакомству с историей своего племени и искусному толкованию снов. Отличался непоколебимой верой в миссию Мухаммада, за что пророк обещал ему рай ещё при жизни.

В 623 году выдал свою дочь Аишу замуж за Мухаммада. После смерти пророка в 632 году, успокоил мусульман и был выбран халифом (наместником), поскольку ещё при жизни пророка по его поручению не раз был имамом.

Мухаммед не оставил наследников мужского пола. Его сыновья умерли в раннем возрасте, а приемный сын Зайд ибн Харис был убит в сражении при Муте. Во время своей последней болезни Мухаммед поручил Абу Бекру представлять его на общей молитве. Именно в том, чтобы быть представителем Посланника Аллаха - халифат расуль Аллах, - увидел Абу Бекр свою миссию. Назначение Абу Бекра халифом (букв. "идущий по стопам Пророка") было произведено при помощи выборов и узаконено присягой, принесенной мусульманами путем рукопожатий, причем присутствовавшие могли принести присягу и за отсутствовавших родственников.

Первый халиф Абу Бекр родился в 573 году в Мекке. Он был богатым купцом, пользовался авторитетом справедливого судьи и поэтому к нему часто обращались за советом. Абу Бекр собирал и записывал откровения Пророка. Человек мягкого нрава, он тем не менее обладал твердыми нравственными принципами. Когда Мухаммед умер, первыми словами Абу Бекра, вышедшего к собравшимся в мечети, были: "Кто желает поклоняться Мухаммеду, да знает, что Мухаммед мертв. Поклоняйтесь Аллаху: Аллах жив и не умрет вовеки!" В историю мусульманства первый халиф вошел как Абу Бекр ас-Сиддик Акбар - "Великий Правдивец", покоритель Сирии. Абу Бекр умер в 634 году в Медине и был похоронен рядом с Пророком.

За два года халифата Абу Бекра положение ислама в Аравии упрочилось. В состав уммы вошли территории Бахрейна, Южной Аравии - Оман, Хадрамаут, а также часть Ирака и Сирии. Расширение земель ислама, дар ал-ислам, шло с колоссальным успехом. В начале 633 года арабы под предводительством Мусанны ибн Хариса вторглись в Месопотамию и в марте заняли Хиру, бывшую столицу Лахмидов. Одержав победу в "цепном бою", названном так потому, что персы в передних рядах связывали себя цепями, Мусанна переправился через Евфрат. В мае того же года другой арабский полководец, великий Халид ибн ал-Валид, одержал победу над персами при Улейсе. В начале 634 года его войско было отправлено на завоевание Сирии.

Умирая, указал на своего друга Умара, как на своего преемника. Абу Бакра описывают человеком мягкого нрава, но с твёрдыми нравственными правилами. Он собрал рассеянные места Корана; начал покорение Сирии. Похоронен рядом с пророком

Потомки

Хан был настолько увлечен новой религией, что он затем стал «суфи» и присоединился мусульманскому религиозному ордену Мевлеви, основанному дервишем и поэтом Жалалетдином Руми. Этот персидский мистик был потомком халифа Абу-Бекра через его сына Адурахмана. Члены ордена давали обет нищеты и благотворения.
119/4 <7+4> Talha bin Ubaydullah [?]
Рођење: ~ 595
Свадба: <8> Ψ Несколько жён [?]
Смрт: 657
1510/4 <5+6!> Utaiq bin Uthman [?]

5

221/5 <10+7> w Айша Дочка Абу Бакра Курейшова [Курейшові]
Рођење: 613, Mecca, Arabia
Свадба: <9> Mohammed [Haschimiten] b. 20 април 570 d. 8 јун 632
Смрт: ~ 679
202/5 <10+7> Мухаммад Абу-Бакров сын [?]
Прямым предком Эдигея был третий и младший сын Абу-Бекр по имени Махомет, который родился в 631 от его третьей жены Асмы. Он в истории известен, в основном, как один из главных организаторов восстания против третьего халифа Отмана (из корейшитского рода уммаятов), поскольку был верным сторонником будущего халифа Али, двоюродного брата пророка, который затем женился на одной из его дочерей и внучек.

Махомет, сын Абу-Бекр, вырос в доме своего тестя Али и был убит в 658 от рук сирийского правителя; он занимал пост первого арабского губернатора в Египте. Даже вмешательство Адурахмана (второго сына Абу-Бекр), который был сторонником будущего халифа Дамаска Моавии (правнук Уммаята), не могло спасти жизнь Махомету из-за мести уммаятов, которые мстили по поводу убийц своего родственника, третьего халифа Отмана, женатого на двух дочерях пророка. Моавия, который убил халифа Али и его зятя Махомета, в 661 основал династию уммаят халифов Дамаска, которая существовала до 750. Несколько позднее, в 756, уммаяты завладели Испанией, когда Абдурахман (седьмой прямой потомок Уммая) основал халифат Кордовы. Испанские уммаяты покинули сцену лишь в 1031. Все уммаяты были прямыми потомками одного из братьев Хашимов (прадед пророка по отцовской линии). Махомет, сын Абу-Бекр, женился на третьей дочери персидского императора Яздигирда III сасанидской династии, которая правила Ираном с 226 по 637 и соблюдала религию Заратустры. Тесть Махомета, который был побежден арбами, был последним сасанидским правителем Персии; он был убит в Мерве в 651. Старшая дочь персидского правителя вышла замуж за Абдуллу, сына второго халифа Омара, а вторая дочь вышла замуж за Хуссейна, второго сына халифа Али и внука пророка. Сын Абу-Бекра Махомет имел троих сыновей : Касим, Каб и Абдулла, и дочь Корейба. Правнук Касима через его дочь Фарву, седьмой имам Муса-Касим, играл большую роль в Багдаде при правлении Аббасидов и считался «шиитскими» мусульманами великим святым. Его старший брат Исмаил стал предком мощной мусульманской секты, которая все еще существует (ныне под руководством Ага-хана Карима, потомка Исмаила и прежней персидской династии Каяр) и имеет многочисленных последователей среди мусульман в Пакистане, Индии и Восточной Африке. Дочь Касима Ом-Фарва считается одним из предков персидской династии Сафавидов (1502-1736), к которой принадлежал шах Аббас Великий (1571-1629), и египетской династии Фатимидов (909-1171). Один из сыновей Касима Абдурахман был праотцом династии Низамов Хайдарабада, основанной в 18 веке. Второй сын Махомета Каб был прямым предком потомка 18 го поколения ногайского князя Эдигея и одним из высших сановников халифата в Дамаске.

...

Историю своего рода профессор Ишболдин Аль Бакри – внук потомственного почетного гражданина Дмитрия Ижболдина – написал в 1963 году, и она достаточно замысловатая. Как представитель мужской – прямой генеалогической линии, идущей от соратника и друга пророка Мохаммеда – Абу Бекра ас-Сиддыка («тот, который твердо придерживается правды»), Борис Сергеевич носит приставку к своей фамилии «аль Бакри». С Абу Бекра – «тестя посланника Бога», первого мужчины, принявшего ислам, и первого мусульманского халифа, правившего в Медине, собственно, и начинается рассказ о роде, в повествование вошли и семейные предания. Прямой предок Ишболдина – младший сын халифа Магомет, рожденный в 631 году хиджры (около 1234 года), занимал пост первого арабского правителя в Египте и погиб совсем молодым от рук сирийских правителей. Его второй сын был одним из высших дворян Дамасского халифата и прямым предком ногайского принца Едигея. Хан Узбек, правнук Батыя, занявшего трон Золотой Орды в начале XIV века, пригласил в качестве магометанского миссионера высокого арабского сановника – потомка Абу Бекра через 14 колен Баба-Тукласа. Выдающийся проповедник суннизма обратил в Сарае в магометанскую веру множество монголов и тюрков. Хан Узбек так полюбил младшего сына Баба-Тукласа Термеза, что оставил его у себя на службе и назначил правителем всех монголо-тюркских племен, кочующих на территории Башкирии.

Правнук Термеза Кутлукай привел эти племена на Волгу и слил их с ногайской Золотой Ордой.

213/5 <10+7> Абд-ур-Рахман ? (Ааль Абу-Бакр) [?]
234/5 <11> Ψ Несколько [?]

6

241/6 <20+10> Qasim Aal Abu Bakar [As-Siddiq]
252/6 <21> Asma' ? (Aal Abu Bakar) [As-Siddiq]
263/6 <20+10> Каб Магометов сын аль Бекри [аль Бекри]
Второй сын Махомета Каб был прямым предком потомка 18 го поколения ногайского князя Эдигея и одним из высших сановников халифата в Дамаске.

Историю своего рода профессор Ишболдин Аль Бакри – внук потомственного почетного гражданина Дмитрия Ижболдина – написал в 1963 году, и она достаточно замысловатая. Как представитель мужской – прямой генеалогической линии, идущей от соратника и друга пророка Мохаммеда – Абу Бекра ас-Сиддыка («тот, который твердо придерживается правды»), Борис Сергеевич носит приставку к своей фамилии «аль Бакри». С Абу Бекра – «тестя посланника Бога», первого мужчины, принявшего ислам, и первого мусульманского халифа, правившего в Медине, собственно, и начинается рассказ о роде, в повествование вошли и семейные предания. Прямой предок Ишболдина – младший сын халифа Магомет, рожденный в 631 году хиджры (около 1234 года), занимал пост первого арабского правителя в Египте и погиб совсем молодым от рук сирийских правителей. Его второй сын был одним из высших дворян Дамасского халифата и прямым предком ногайского принца Едигея. Хан Узбек, правнук Батыя, занявшего трон Золотой Орды в начале XIV века, пригласил в качестве магометанского миссионера высокого арабского сановника – потомка Абу Бекра через 14 колен Баба-Тукласа. Выдающийся проповедник суннизма обратил в Сарае в магометанскую веру множество монголов и тюрков. Хан Узбек так полюбил младшего сына Баба-Тукласа Термеза, что оставил его у себя на службе и назначил правителем всех монголо-тюркских племен, кочующих на территории Башкирии. Правнук Термеза Кутлукай привел эти племена на Волгу и слил их с ногайской Золотой Ордой.

274/6 <20+10> Абдулла [аль Бекри]
285/6 <20+10> Корейба [аль Бекри]

7

291/7 <24+25!> Furwah ? (Aal Abu Bakar) [As-Siddiq]
302/7 <26> Кабов сын аль Бекри [аль Бекри]
Второй сын Махомета Каб был прямым предком потомка 18 го поколения ногайского князя Эдигея и одним из высших сановников халифата в Дамаске.

Историю своего рода профессор Ишболдин Аль Бакри – внук потомственного почетного гражданина Дмитрия Ижболдина – написал в 1963 году, и она достаточно замысловатая. Как представитель мужской – прямой генеалогической линии, идущей от соратника и друга пророка Мохаммеда – Абу Бекра ас-Сиддыка («тот, который твердо придерживается правды»), Борис Сергеевич носит приставку к своей фамилии «аль Бакри». С Абу Бекра – «тестя посланника Бога», первого мужчины, принявшего ислам, и первого мусульманского халифа, правившего в Медине, собственно, и начинается рассказ о роде, в повествование вошли и семейные предания. Прямой предок Ишболдина – младший сын халифа Магомет, рожденный в 631 году хиджры (около 1234 года), занимал пост первого арабского правителя в Египте и погиб совсем молодым от рук сирийских правителей. Его второй сын был одним из высших дворян Дамасского халифата и прямым предком ногайского принца Едигея. Хан Узбек, правнук Батыя, занявшего трон Золотой Орды в начале XIV века, пригласил в качестве магометанского миссионера высокого арабского сановника – потомка Абу Бекра через 14 колен Баба-Тукласа. Выдающийся проповедник суннизма обратил в Сарае в магометанскую веру множество монголов и тюрков. Хан Узбек так полюбил младшего сына Баба-Тукласа Термеза, что оставил его у себя на службе и назначил правителем всех монголо-тюркских племен, кочующих на территории Башкирии. Правнук Термеза Кутлукай привел эти племена на Волгу и слил их с ногайской Золотой Ордой.

313/7 <24> Умм Фарва [аль Бекри]
Правнук Касима через его дочь Фарву, седьмой имам Муса-Касим, играл большую роль в Багдаде при правлении Аббасидов и считался «шиитскими» мусульманами великим святым. Его старший брат Исмаил стал предком мощной мусульманской секты, которая все еще существует (ныне под руководством Ага-хана Карима, потомка Исмаила и прежней персидской династии Каяр) и имеет многочисленных последователей среди мусульман в Пакистане, Индии и Восточной Африке. Дочь Касима Ом-Фарва считается одним из предков персидской династии Сафавидов (1502-1736), к которой принадлежал шах Аббас Великий (1571-1629), и египетской династии Фатимидов (909-1171).
324/7 <24> Абд ур-Рахман [аль Бекри]
Один из сыновей Касима Абдурахман был праотцом династии Низамов Хайдарабада, основанной в 18 веке.

8

331/8 <29+?> Ja'afar As-Sodiq [Al Husaini]
Рођење: 20 април 702, Madinah
Титуле : од 743, Shi'a Imam, 6th
Смрт: 4 децембар 765
6ième Imam Chiite duodecimain

Hilal Achmar Lineage Study

Imam Ja'far Ash-Shodiq

Imam Ja’far Ash-Shodiq a.s. adalab anak dari Imam Muhammad al-Baqir bin As Sajjad bin Imam Husein As-Syahid bi karbala, shalawatullah wasalamuhu alaihim aj-main.Beliau dilahirkan di Madinah al-Munawwarah, di masa pemerintahan Abdul Malik bin Marwan, Dinasti Umayyah.

Kehidupannya sarat dengan keilmuan dan ketaatan kepadaTuhan, sebab sejak kecilnya hingga selama sembilan belas tahun, beliau bernaung di bawah asuhan dan didikan ayahnya, Imam Muhammad al-Baqir.

Setelah kepergian ayahnya yang syahid, maka sejak tahun 114 H beliau menggantikan posisi ayahnya sebagai pemimpin spiritual yang juga marji’ dalam segala bidang ilmu atas pilihan Allah dan Rasul-Nya. Situasi politik di zaman Ja’far As-Shadiq a.s. sangat menguntungkan beliau.

Sebab di saat itu terjadi pergolakan politik di antara dua kelompok yaitu Bani Umayyah dan Bani Abbasiah yang saling berebut kekuasaan. Dalam situasi politik yang labil inilah Imam Ja’far As-Shadiq a.s. mampu menyebarkan dakwah Islam dengan lebih leluasa.

Dakwah yang dilakukan beliau meluas ke segenap penjuru, sehingga digambarkan murid beliau berjumlah empat ribu orang, yang terdiri dari para ulama, para ahli hukum dan bidang lainnya seperti, Jabir bin Hayyan At-Thusi, seorang ahli matematika, Hisyam bin al-Hakam, Mu’min Thaq seorang ulama yang disegani, serta berbagai ulama sunni seperti Sofyan ats-Tsauri, Abu Hanifah (pendiri mazbab hanafi) al-Qodi As-Sukuni dan lain-lain.

Seperti yang digambarkan di atas bahwa di zaman Imam Ja’far terjadi pergolakan politik. Rakyat sudah jenuh berada di bawah kekuasaan Bani Umayyah dan muak melihat kekejaman dan penindasan yang dilakukan mereka selama ini. Situasi yang kacau dan pemerintahan yang mulai goyah dimanfaatkan oleb golongan Abbasiah yang juga berambisi kepada kekuasaan. Kemudian mereka berkampanye dengan berkedok sebagai “para penuntut batas dan bani Hasyim”.

Bani Umayyah akhirnya tumbang dan Bani Abbas mulai membuka kedoknya serta merebut kekuasaan dan Bani Umayyah. Kejatuhan Bani Umayyah serta munculnya Bani Abbasiah membawa babak baru dalam sejarah. Selang beberapa waktu ternyata Bani Abbas memusuhi Ahlu Bait dan membunuh pengikutnya. Imam Ja’far juga tidak luput dari sasaran pembunuban.

Pada 25 Syawal 148 H, al-Manshur membuat Imam Syahid dengan meracunnya. “Imam Ja’far ibn Muhammad, putra Imam kelima, lahir pada tahun 83 H/702 M. Dia wafat pada tahun 148 H/757 M, dan menurut riwayat kalangan Syiah diracun dan dibunuh karena intrik al-Manshur, khalifah Dinasti Abbasiyah. Setelah ayahnya wafat dia menjadi Imam keenam atas titah ilahi dan fatwa para pendahulunya ( Thabathaba’i dalam “Islam Syiah (Asal-Usul dan Perkembanganny hal 233-234-235).

Selama masa keimaman Imam ke-6 terdapat kesempatan yang lebih besar dan iklim yang menguntungkan baginya untuk mengembangkan ajaran-ajaran agama. Ini dimungkinkan akibat pergolakan di berbagai negeri Islam, terutama bangkit-nya kaum Muswaddah untuk menggulingkan kekhalifahan Bani Umayyah, dan perang berdarah yang akhirnya membawa kerutuhan dan kemusnahan Dinasti Umayyah.

Kesempatan yang lebih besar bagi ajaran kaum Syiah juga merupakan hasil dari landasan yang menguntungkan, yang diciptakan Imam ke-5 selama 20 tahun masa keimamannya melalui pengembangan ajaran Islam yang benar dan pengetahuan Ahlu Bait.

Imam telah memanfaatkan kesempatan ini untuk mengembangkan berbagai pengetahuan keagamaan sampai saat terakhir dari keimamannya yang bersamaan dengan akhir Dinasti Umayyah dan awal dari kekhalifahan Dinasti Abbasiyah.

Dia mendidik banyak sarjana dalam berbagai lapangan ilmu pengetahuan aqliah (intelektual) dan naqliah (agama) seperti Zararah, Muhammad ibn Muslim, Mukmin Thaq, Hisyam ibn Hakam, Aban ibn Taghlib, Hisyam ibn Salim, Huraiz, Hisyam Kaibi Nassabah, dan Jabir ibn Hayyan, ahli kimia. Bahkan beberapa sarjana terkermuka Sunni seperti Sofyan Tsauri, Abu Hanifah pendiri madzhab Hanafi, Qadhi Sukuni, Qodhi Abu Bakhtari dan lain-lain, beroleh kehormatan menjadi murid-muridnya. Disebutkan bahwa kelas-kelas dan majelis-majelis pengajaranya menghasilkan empat ribu sarjana hadis dan ilmu pengetahuan lain. Jumlah hadis yang terkumpul dari Imam ke-5 dan ke-6, lebih banyak dari seluruh hadis yang pernah dicatat dari Imam lainnya.

Tetapi menjelang akhir hayatnya, Imam menjadi sasaran pembatasan-pembatasan yang dibuat atas dirinya oleh al-Manshur, khalifah Disnati Abbasiyah, yang memerintahkan penyiksaan dan pembunuhan yang kejam terhadap keturunan nabi, yang merupakan kaum Syiah, hingga tindakan-tindakannya bahkan melampaui kekejaman kaum Umayyah.

Atas perintahnya mereka ditangkap dalam kelompok-kelompok, beberapa dan mereka dibuang dalam penjara yang gelap dan disiksa sampai mati, sedangkan yang lain dipancung atau dikubur hidup-hidup atau ditempatkan di bawah atau di antara dinding-dinding yang dibangun di atas mereka. Hisyam, khalifah Dinasti Umayyah, telah memerintahkan untuk menangkap Imam ke-6 dan dibawa ke Damaskus. Belakangan, Imam ditangkap oleh Saffah, khalifah Dinasti Abbasiyah dan dibawa ke Iraq. Akhirnya Al Manshur menangkapnya lagi dan dibawa ke Samarah untuk diawasi dan dengan segala cara mereka melakukan tindakan lalim dan kurang hormat dan berkali-kali merencanakan untuk membunuhnya.

Kemudian Imam diizinkan kembali ke Madinah, di mana dia menghabiskan sisa hidupnya dalam persembunyian, sampai dia diracun dan dibunuh melalui upaya rahasia al-Manshur.

Mendengar berita tewasnya Imam ke-6, Manshur menulis surat kepada gubenur Madinah, memerintahkan untuk pergi ke rumah Imam dengan dalih menyatakan belasungkawa kepada keluarganya, meminta pesan-pesan Imam dan wasiatnya serta membacanya.

Siapapun yang dipilih oleh Imam sebagai pewaris dan penerus harus dipenggal kepalanya seketika. Tentunya tujuan Manshur adalah untuk mengakhiri seluruh masalah keimaman dan aspirasi kaum Syiah.

Ketika gubenur Madinah, melaksanakan perintah tersebut, membacakan pesan terakhir dan wasiatnya, dia mengetahui bahwa Imam telah memilih empat orang dan bukan satu orang, untuk melaksanakan amanat dan wasiatnya yang terakhir, yakni khalifah sendiri, gubenur Madinah, Abdullah Aftah, putra Imam yang sulung, dan Musa, putranya yang bungsu. Dengan demikian rencana al-Manshur menjadi gagal”.

Meskipun Imam Ja’far telah syahid, namun peninggalannya, khususnya dalam bidang ilmu, telah membawa babak baru dalam perkembangan kebudayaan islam. http://www.aincenter.com/index.php?option=com_content&view=article&id=194:imam-jafar-bin-ash-shodiq&catid=78:tokoh-dan-peristiwa&Itemid=57

Fatimah Az-Zahro'

|

Sayedina Hussein

|

Ali Zainal Abidin

|

Muhammad Al-Baqir

|

Ja'far As-Shodiq



Beliau adalah Al-Imam Ja'far bin Muhammad Al-Baqir bin Ali Zainal Abidin bin Husain bin Ali bin Abi Thalib (semoga Allah meridhoi mereka semua). Beliau terkenal dengan julukan Ash-Shodiq (orang yang jujur). Beliau biasa dipanggil dengan panggilan Abu Abdullah dan juga dengan panggilan Abu Ismail. Ibu beliau adalah Farwah bintu Qasim bin Muhammad bin Abubakar Ash-Shiddiq. Sedangkan ibu dari Farwah adalah Asma bintu Abdurrahman bin Abubakar Ash-Shiddiq. Oleh karena itu, beliau (Al-Imam Ja'far Ash-Shodiq) pernah berkata, "Abubakar (Ash-Shiddiq) telah melahirkanku dua kali."

Al-Imam Ja'far Ash-Shodiq dilahirkan di kota Madinah pada hari Senin, malam ke 13 dari Rabi'ul Awal, tahun 80 H (ada yang menyebutkan tahun 83 H). Banyak para imam besar (semoga Allah meridhoi mereka) yang mengambil ilmu dari beliau, diantaranya Yahya bin Sa'id, Ibnu Juraid, Imam Malik, Sufyan Ats-Tsauri, Sufyan bin 'Uyainah, Abu Hanifah, Su'bah dan Ayyub. Banyak ilmu dan pengetahuan yang diturunkan dari beliau, sehingga nama beliau tersohor luas seantero negeri. Umar bin Miqdam berkata, "Jika aku melihat kepada Ja'far bin Muhammad, aku yakin bahwa beliau adalah keturunan nabi."

Sebagian dari mutiara kalam beliau (Al-Imam Ja'far Ash-Shodiq) adalah :

"Tiada bekal yang lebih utama daripada takwa. Tiada sesuatu yang lebih baik daripada diam. Tiada musuh yang lebih berbahaya daripada kebodohan. Tiada penyakit yang lebih parah daripada berbohong."

"Jika engkau mendengar suatu kalimat dari seorang muslim, maka bawalah kalimat itu pada sebaik-baiknya tempat yang engkau temui. Jika engkau tak mampu untuk mendapatkan wadah tempat kalimat tersebut, maka celalah dirimu sendiri."

"Jika engkau berbuat dosa, maka memohon ampunlah, karena sesungguhnya dosa-dosa itu telah dibebankan di leher-leher manusia sebelum ia diciptakan. Dan sesungguhnya kebinasaan yang dahsyat itu adalah terletak pada melakukan dosa secara terus-menerus."

"Barangsiapa yang rizkinya lambat, maka perbanyaklah istighfar. Barangsiapa yang dibuat kagum oleh sesuatu dan menginginkannya demikian terus, maka perbanyaklah ucapan maa syaa-allah laa quwwata illa billah."

"Allah telah memerintahkan kepada dunia, 'Berkhidmatlah kepada orang yang berkhidmat kepadaku, dan buatlah payah orang yang berkhidmat kepadamu.' "

"Fugaha itu orang yang memegang amanah para rasul, selama tidak masuk ke dalam pintu-pintu penguasa."

"Jika engkau menjumpai sesuatu yang tidak engkau sukai dari perbuatan saudaramu, maka carilah satu, atau bahkan sampai tujuh puluh alasan, untuk membenarkan perbuatan saudaramu itu. Jika engkau masih belum mendapatkannya, maka katakanlah, 'Semoga ia mempunyai alasan tertentu (kenapa berbuat demikian) yang aku tidak mengetahuinya.' "

"Empat hal yang tidak seharusnya bagi seorang yang mulia untuk memandang rendah : bangunnya dia dari tempat duduknya untuk menemui ayahnya, berkhidmatnya dia kepada tamunya, bangunnya dia dari atas binatang tunggangannya, dan berkhidmatnya dia kepada seorang yang menuntut ilmu kepadanya."

"Tidaklah kebaikan itu sempurna kecuali dengan tiga hal : menganggapnya rendah (tidak berarti apa-apa), menutupinya dan mempercepatnya. Sesungguhnya jika engkau merendahkannya, ia akan menjadi agung. Jika engkau menutupinya, engkau telah menyempurnakannya. Jika engkau mempercepatnya, engkau akan dibahagiakannya."

Dari sebagian wasiat-wasiat beliau kepada putranya, Musa :

"Wahai putraku, barangsiapa yang menerima dengan ikhlas apa-apa yang telah dibagikan oleh Allah daripada rizki, maka ia akan merasa berkecukupan. Barangsiapa yang membentangkan matanya untuk melihat apa-apa yang ada di tangannya selainnya, maka ia akan mati miskin. Barangsiapa yang tidak rela dengan apa-apa yang telah dibagikan oleh Allah daripada rizki, maka berarti ia telah menuduh Allah di dalam qadha'-Nya."

"Barangsiapa yang memandang rendah kesalahannya sendiri, maka ia akan membesar-besarkan kesalahan orang lain. Barangsiapa yang memandang kecil kesalahan orang lain, maka ia akan memandang besar kesalahannya sendiri."

"Wahai anakku, barangsiapa yang membuka kesalahan orang lain, maka akan dibukakanlah kesalahan-kesalahan keturunannya. Barangsiapa yang menghunuskan pedang kezaliman, maka ia akan terbunuh dengannya. Barangsiapa yang menggali sumur agar saudaranya masuk ke dalamnya, maka ia sendirilah yang nanti akan jatuh ke dalamnya."

"Barangsiapa yang masuk ke dalam tempat-tempat orang-orang bodoh, maka ia akan dipandang rendah. Barangsiapa yang bergaul dengan ulama, ia akan dipandang mulia. Barangsiapa yang masuk ke dalam tempat-tempat kejelekan, maka ia akan dituduh melakukan kejelekan itu."

"Wahai putraku, janganlah engkau masuk di dalam sesuatu yang tidak membawa manfaat apa-apa kepadamu, supaya engkau tidak menjadi hina."

"Wahai putraku, katakanlah yang benar, walaupun berdampak baik kepadamu ataupun berdampak buruk."

"Wahai putraku, jadikan dirimu memerintahkan kebaikan, melarang kemungkaran, menyambung tali silaturrahmi kepada seorang yang memutuskan hubungan denganmu, menyapa kepada seorang yang bersikap diam kepadamu, dan memberi kepada seorang yang meminta darimu. Jauhilah daripada perbuatan mengadu domba, karena hal itu akan menanamkan kedengkian di hati manusia. Jauhilah daripada perbuatan membuka aib-aib manusia."

"Wahai putraku, jika engkau berkunjung, maka kunjungilah orang-orang yang baik, dan janganlah mengunjungi orang-orang pendusta."

Beliau (Al-Imam Ja'far Ash-Shodiq) meninggal di kota Madinah pada malam Senin, pertengahan bulan Rajab, tahun 148 H dan disemayamkan di pekuburan Baqi' di dalam qubah Al-Abbas, dekat dengan makam ayahnya, kakeknya dan paman kakeknya Hasan bin Ali. Beliau meninggalkan lima orang putra, yaitu Muhammad, Ismail, Abdullah, Musa dan Ali Al-'Uraidhi (kakek daripada keluarga Ba'alawy).

Radhiyallohu anhu wa ardhah...

[Disarikan dari Syarh Al-Ainiyyah, Nadzm Sayyidina Al-Habib Al-Qutub Abdullah bin Alwi Alhaddad Ba'alawy, karya Al-Allamah Al-Habib Ahmad bin Zain Alhabsyi Ba'alawy] http://alhaddads77.multiply.com/journal/item/16/_Kisah_Al-Imam_Jaafar_As-Shodiq

Foto Makam Baqi Lama tempat dimakamkan Ja'far Ash Shodiq (http://majlismajlas.blogspot.com/2008/12/al-imam-muhammad-bin-ali-zainal-abidin.html)
342/8 <31> сын Умм Фарва [аль Бекри]